1- "گورهای بی نشان خاوران شهادت می دهند" - نوشتاری از منصور امان

2- سرود "رود" - کارگاه هنر ایران

3- گفتگو با خانم مینا انتظاری، زندانی سیاسی پیشین. خانم مینا انتظاری از سال 60 تا 66، تحت شرایطی دشوار و طاقت فرسا در اسارت به سر برده است.

4- ترانه - سرود "میعادگاه ما" - صوفی سعیدی 

رفیق فرنگیس بایقره، عضو سازمان چریکهای فدایی خلق ایران در گفتگو با رادیو پیشگام.

او در پاسخ  به این سووال که تحت چه شعارهایی افکار و ایده  های حزبی ، سازمانی و گروهی مختلف می توانند در کنار یکدیگر قرار بگیرند می گوید: از هم اکنون نیز شعارهایی که از طرف مردم داده شده، پاسخگوی خواستهای گروه ها و سازمانهای سیاسی مردمی بوده و هست. از جمله شعار "مرگ بر دیکتاتور" که واقعا به نوبه خود نشان داد از آگاهی مردم نشات گرفته، اکثر سازمانها و گروه ها را در کنار یکدیگر قرار داده است. 

 

مصاحبه با هنرمند انقلابی فریدون رمضانی. او می گوید مردم هنرمندان خود را دوست دارند و می خواهند آنها را بیشتر و  بیشتر در صف خود ببینند. فریدون رمضانی در باره تظاهرات ایرانیان خارج کشور در پشتیبانی از خیزش می گوید، این تظاهرات را می توان بلندگوی حرکتهای داخل در خارج از کشور نامید که هنوز ادامه دارد و می بایست هر چه گسترده تر تداوم یابد.  

 

در ادامه برنامه، آخرین اثر فریدون به نام "با من بزن فریاد" را می توانید بشنوید. شعر این ترانه - سرود را خانم ستاره سراییده است و آهنگ آن اثر جمشید شیبانی می باشد. 

در این  برنامه می شنوید:

کمی پیش تر، ابتدای خیابان آبان، دیدیم که انبوه چماقدارها راه ما را بسته اند. پس دست ها را در دست همدیگر گره دادیم و بالا گرفتیم، زن و مرد پا کوبیدیم و پیش رفتیم. و آن وقت بود که ناباورانه دیدیم رنگ از رخ چماقدارها پریده. ما مردم مصمم، مثل فولاد، مثل کوه به دل آن ارتش ترسیده زدیم و گذشتیم.

سردسته لباس شخصی ها که از عرق خیس بود، تهدید می کرد: "می توانستیم بزنیم... می توانستیم بزنیم..."

و آنقدر ذلیل و حقیر، که ده بار فقط همین جمله را تکرار کرد! ما حالا پیروز شده بودیم، حتی اگر همانوقت، همانجا، همه مان را به گلوله می بستند. ما پیروز شده بودیم.